Zaginięcia dzieci i błędy milicji
Marta Kiermasz w podcaście "ZŁO - Zbrodnia Łowca Ofiara" przypomina serię zaginięć, ataków i zabójstw małych dzieci w Swierdłowsku. Historia zaczyna się w lipcu 1938 roku, od zaginięcia niespełna czteroletniej Gerdy Gribanowej. Jej ciało odnaleziono cztery dni później niedaleko domu. W następnych miesiącach dochodziło do kolejnych ataków i zaginięć, lecz milicja przez długi czas nie potrafiła ustalić, kto za nimi stoi. Funkcjonariusze zwlekali z przyjmowaniem zgłoszeń i kierowali podejrzenia na bliskich dzieci, choć pojawiały się relacje świadków oraz informacje mogące łączyć te sprawy.
Zobacz też: Ludzie fascynują się psychopatami. Nie każdy wie, czym jest efekt aureoli
Milicjanci zatrzymali go w lesie
Przełom nastąpił 24 października 1939 roku. Milicjant zauważył młodego mężczyznę, który wysiadł z tramwaju z małym dzieckiem, i poszedł za nim w stronę lasu. Wkrótce dołączyli do niego inni funkcjonariusze. Zastali mężczyznę, gdy dusił niespełna trzyletniego Wiaczesława Wołkowa. Chłopiec przeżył, a zatrzymanym był 16-letni Władimir Gieorgijewicz Winniczewski, uczeń szkoły nr 16 w Swierdłowsku i sąsiad Gerdy Gribanowej.
Zobacz też: Szatan z Lipiecka zabił osiem osób. Straszne, co kazał robić żonie
Proces trwał niespełna 12 godzin. Co budzi wątpliwości?
Proces Władimira Winniczewskiego rozpoczął się 15 stycznia 1940 roku. Nastolatkowi postawiono 18 zarzutów związanych z porwaniami i zabójstwami małych dzieci. Postępowanie trwało 11 i pół godziny i zakończyło się wyrokiem śmierci. Wyrok utrzymano w sierpniu 1940 roku, a wykonano 11 listopada tego samego roku. Winniczewski miał wówczas 17 lat. Sprawa do dziś budzi jednak wątpliwości. Dotyczą one nieścisłości w zeznaniach, błędów śledztwa, a także przypisania mu ataku na Raję Rahmatulinę. Wskazywano również na rozbieżności między jego relacją a ustaleniami dotyczącymi śmierci Gerdy Gribanowej.
Zobacz też: Polował na autostopowiczki, był nekrofilem. Najbardziej tajemniczy morderca USA
