Autor reportażu wraca do wydarzeń z niewielkiej Wiatrołuży. Rodzeństwo nagle zniknęło z życia wsi tuż po zakończeniu szkoły w latach 90. Przez kilkanaście lat rodzina utrzymywała, że Marzena wstąpiła do zakonu, a Janusz wyjechał do pracy za granicę. Przełom nastąpił na początku 2026 roku, kiedy bliźnięta nie pojawiły się na pogrzebie swojego ojca. Zaniepokojeni sąsiedzi anonimowo powiadomili policję. Interwencja funkcjonariuszy i pracowników opieki społecznej ujawniła, że 47-letnie dziś osoby żyły w fatalnych warunkach sanitarnych i były poważnie zaniedbane zdrowotnie.
Siostra bliźniąt była dyrektorką lokalnej szkoły
Prokuratura postawiła 70-letniej matce i 50-letniej siostrze zarzuty znęcania się nad osobami nieporadnymi. Szczególne poruszenie we wsi wywołał fakt, że starsza siostra, Beata Z., przez lata była dyrektorką lokalnej szkoły podstawowej. Kobieta uczyła tam wychowania do życia w rodzinie. Przez sąsiadów była uważana za osobę kulturalną i wzorową nauczycielkę. Obecnie obie podejrzane przebywają w areszcie. Odnalezione rodzeństwo trafiło do szpitala z powodu silnego wycieńczenia. Marzena w momencie odnalezienia ważyła zaledwie 35 kilogramów.
Reakcja proboszcza i otoczenia na izolację rodzeństwa
W podcaście pojawia się wątek tego, jak rodzinie udało się przez lata ukrywać prawdę za wysokim ogrodzeniem. Bartosz Wojsa zwraca uwagę na postawę miejscowego proboszcza, który bagatelizował sygnały o uwięzieniu rodzeństwa. Duchowny twierdził w mediach, że podczas kolędy widywał bliźnięta i nie dostrzegał niczego niepokojącego. Przekonywał, że ich brak kontaktu z otoczeniem wynikał z charakteru, a plotki o zamykaniu ich w piwnicy uznawał za złośliwość sąsiadów. Na koniec autor reportażu przypomina inne sytuacje z Polski, w których ludzie byli izolowani przez bliskich. Zwraca uwagę, jak łatwo można zniknąć z przestrzeni publicznej bez reakcji urzędów i instytucji państwowych.
