Michał Poklękowski rozmawiał z Martą Suską o skomplikowanych i często bolesnych relacjach między matkami a córkami. Ekspertka opisała różne typy toksycznych postaw, od despotycznej kontroli po emocjonalną nieobecność, które pozostawiają trwały ślad w psychice dziecka. Rozmowa dotyczyła także zjawiska parentyfikacji, w którym córka jest zmuszona do wejścia w rolę opiekunki własnej matki. Dyskutowano również o tym, jak trauma potrafi być przekazywana z pokolenia na pokolenie oraz w jaki sposób można przerwać ten cykl.
Czytaj też: Piekło życia z narcyzem. Jak uwolnić się z toksycznej relacji?
Czy trzeba wybaczyć toksycznej matce, by odzyskać spokój?
Psychoterapeutka Marta Suska stawia tezę, że wybaczenie nie jest warunkiem koniecznym do uzdrowienia ran zadanych przez toksyczną matkę. Według specjalistki, jeśli rodzic nie widzi swoich błędów i nie jest zdolny do przeprosin, córka ma prawo nie wybaczać. Kluczowe staje się wówczas świadome zaopiekowanie się własną krzywdą i odczuwanym bólem. Ustalenie zdrowego dystansu, a w niektórych przypadkach nawet całkowite zerwanie kontaktu, może być najlepszym sposobem na ochronę swojego zdrowia psychicznego.
Zobacz też: Toksyczne relacje: Jak rozpoznać i uwolnić się od negatywnego wpływu?
Ciche dni jako forma psychicznej tortury
W podcaście zwrócono również uwagę na zjawisko cichych dni, które ekspertka określiła mianem formy psychicznego dręczenia. Taki szantaż emocjonalny, polegający na wielodniowym lub nawet wielotygodniowym milczeniu, jest dla dziecka wyjątkowo bolesnym doświadczeniem. Zależna od rodzica mała osoba odbiera to jako całkowite odrzucenie, co staje się źródłem głębokiej traumy. Specjalistka wyjaśniła, że takie przeżycia z dzieciństwa często skutkują w dorosłym życiu panicznym lękiem przed opuszczeniem w relacjach partnerskich i towarzyskich. Osoba, która tego doświadczyła, może mieć ogromne trudności z budowaniem poczucia bezpieczeństwa w związkach.
Czytaj też: GAD nie jest zwykłym stresem. Może paraliżować codzienne funkcjonowanie
