W nowym nagraniu z cyklu "Psychonawigacje" poruszono temat związków z dużą różnicą wieku. Marlena Ewa Kazoń, psychoterapeutka par, przygląda się zarówno psychologicznym motywacjom, które skłaniają ludzi do wchodzenia w takie relacje, jak i presji społecznej, z jaką muszą się mierzyć. Rozmówcy omawiają, jak odmienne etapy życiowe wpływają na dynamikę związku oraz jakie zagrożenia pojawiają się z upływem czasu. Doświadczenia z dzieciństwa i wzorce rodzinne mogą kształtować wybory partnerskie w dorosłym życiu.
Zobacz też: Często odpowiada za ciche dni i problemy w sypialni. Czym jest paraliżujący lęk w relacjach?
Czy związki z dużą różnicą wieku są skazane na porażkę?
Według danych z Uniwersytetu w Atlancie im większa różnica wieku między partnerami, tym statystycznie mniejsze szanse na przetrwanie związku. Ekspertka wskazuje, że w przypadku par, gdzie różnica wynosi ponad dwadzieścia lat, ryzyko rozstania może sięgać nawet dziewięćdziesięciu pięciu procent. Ta brutalna statystyka staje się punktem wyjścia do dyskusji o tym, czy wspólne wartości i dojrzałość emocjonalna są w stanie przezwyciężyć wyzwania wynikające z odmiennych etapów życia i biologii.
Zobacz też: Asperger w relacji intymnej. Jak żyć dobrze z partnerem w spektrum?
Późne ojcostwo jako szansa dla dziecka?
W podcaście pojawiła się także kontrowersyjna teza dotycząca późnego ojcostwa. Psychoterapeutka Marlena Ewa Kazoń postawiła pytanie, czy dojrzały i obecny emocjonalnie siedemdziesięcioletni ojciec nie jest lepszym rodzicem niż niezaangażowany i niedojrzały dwudziestolatek. Według niej mężczyzna, który świadomie decyduje się na dziecko w późnym wieku, może dać mu więcej wsparcia i uwagi niż młody ojciec, który jest nieobecny lub ucieka od odpowiedzialności. Ta opinia wywołała dyskusję na temat tego, co w rodzicielstwie jest naprawdę najważniejsze, czy wiek, czy może jednak dojrzałość i zaangażowanie. Całego podcastu posłuchacie, klikając w baner poniżej.
Czytaj też: W Polsce jest już więcej psów niż dzieci. Dlaczego młodzi wolą kupić psa?
